Iedere hond wordt op een gegeven moment zindelijk als zijn baas dat wil. Alleen zal de ene hond eerder zindelijk zijn als een andere hond. Het zindelijk worden begint reeds in het nest en ieder nestje is verschillend. Pups doen de eerste 3 weken hun behoefte in het nest op de plaats waar zij liggen en de moederhond zorgt dat het nest schoon blijft. Zij wordt daarbij geholpen door de fokker. Na de eerste 3 weken gaan de pups instinctief op een andere plaats, niet zijnde de slaapplaats, hun behoefte doen. Wanneer de pups in een te kleine ruimte verblijven, zullen zij dit niet kunnen doen. Gevolg is dat zij hun behoefte doen waar zij lopen of liggen. Doordat de pups niet geleerd hebben en ook niet gewend zijn hun nest schoon te houden, zullen die pups meer moeite c.q. tijd nodig hebben om zindelijk te worden. Wanneer de fokker zorgt dat de omgeving voor de pups groot genoeg en schoon is, zal het zindelijk worden van de jonge hond aanzienlijk makkelijker gaan. Het zindelijk maken van een pup kost tijd en veel geduld. En een beetje geluk moet je ook hebben. Als je namelijk kunt voorkomen dat de jonge hond de eerste en de tweede dag zijn behoefte in huis doet, is de kans groot dat het zindelijk maken zeer snel zal gaan. De jonge hond moet wel in huis zijn geweest en kunnen, anders is een en ander natuurlijk niet van toepassing.

 

Het is uw taak de pup te leren dat het huis "het nest" is en dat de pup naar buiten moet om de behoefte te doen. Zo geef ik de pup de eerste 3 dagen geen vaste ligplaats in de woning. De pup kan overal gaan liggen, natuurlijk heeft iedere pup zijn eigen favoriete plekje. Ik probeer hiermee de pup duidelijk te maken dat het huis het nest is, een groot nest. Natuurlijk weet ik niet of de pups dit ook zo hebben beschouwd, maar wat voor mij telt is het feit dat ze wel allemaal na 2 dagen zindelijk waren, op de nachten na.

 

De een wilt de pup zindelijk maken en tegelijkertijd de pup leren om zijn of haar behoefte buiten in de wijk te laten doen, aan de lijn, waar de hond later ook zijn behoefte moet gaan doen. Ik heb dit niet gedaan en de pup zijn behoefte laten doen in de tuin. Voordeel is dat de hond, wanneer de tuindeur openstaat, zelf de tuin in kan lopen als hij drang krijgt om zijn behoefte te doen. De jonge hond kan ook op andere tijden, dan de standaard tijden van uitlaten, die ik dadelijk zal aanhalen, zijn behoefte doen. Bovendien is het heel goed dat de hond eigen initiatief kan tonen, uiteindelijk zal de hond zelf moeten aangeven wanneer hij naar buiten wilt voor het doen van zijn behoefte. Als de pup uit zichzelf naar buiten gaat, ben je op de goede weg. Vergeet niet de pup te belonen. De tuin heeft bovendien het voordeel dat de jonge hond er niet zo snel is afgeleid dan op straat. U zult merken dat een jonge hond, wanneer hij wordt afgeleid (en dat is zeer snel) vergeet waar hij mee bezig is. Een nadeel kan ik eigenlijk niet opnoemen.

 

In ieder geval dient de jonge hond te worden uitgelaten als hij heeft geslapen, dus ook 's morgens vroeg en direct nadat hij/zij heeft gegeten. Als de jonge hond heeft gespeeld of er is bezoek geweest, kan het zijn dat de jonge hond opgewonden is. Het is goed de hond dan ook even buiten te zetten. En je moet de hond natuurlijk uitlaten als deze onrustig wordt, rondjes gaat lopen en/of naar de deur gaat. Als de jonge hond zijn behoefte buiten de woning doet, wordt de hond beloond. Zeer zeker belonen als de hond uit zichzelf naar buiten is gegaan om zijn behoefte te doen. Het belonen moet gebeuren als de pup net klaar is met het doen van zijn behoefte. Beloon je de pup eerder dan kan het gebeuren dat de jonge hond vergeet waarmee deze bezig was en gaat hij/zij naar de baas. De hond was dan nog niet klaar en de mogelijkheid bestaat dat dit wordt afgemaakt zo gauw als de hond in de woning komt. Beloon je te laat dan kan de hond mogelijk de link niet leggen tussen de daad en de beloning. Hoe je moet belonen, kan ik niet zeggen. De een doet dit met lekkere brokjes of vlees en de ander doet dit met de stem of door aanhalen van de hond. Dit is ook een beetje afhankelijk van de hond. De ene hond heeft heel graag een lekker stukje vlees of een brokje en de andere hond kan duidelijk genieten als de baas hem aanhaalt. Je kunt natuurlijk in het begin een brokje en een aai geven en later datgene doen wat de hond het liefste heeft.

 

Het zindelijk maken van een hond behoort tot de opvoeding. Een gezonde hond die niet zindelijk is, heeft geen opvoeding gehad. Tijdens het zindelijk maken, kun je ook commando's geven en dan begin je eigenlijk met de africhting. Dit gaat heel geleidelijk en heel onbevangen, op een speelse wijze. De hond krijgt bijvoorbeeld tijdens het plassen het commando "plas" (geef dit 1 maal), nadat je eerst zijn naam hebt gezegd. Als dit maar steeds herhaald wordt, zal de hond over een tijd kunnen gaan plassen als hij het commando "plas" krijgt. Dit kan heel gemakkelijk zijn voor zowel werkhonden als gezelschapshonden. Voor een werkhond als hij voor een oefening zijn behoefte heeft gedaan en die drang daartoe dan veel minder is tijdens de oefening, bijvoorbeeld voor het speuren. De gezelschapshond kan dat commando krijgen tijdens een wandeling in een stad als je een plekje tegenkomt waar de hond zijn behoefte kan en mag doen, zodat de verdere wandeling ook voor de hond leuk blijft. Houdt de stoep vrij van poep en als dit niet lukt, ruim het op zodat niemand er last van heeft.

 

Betrap jij je pup dat hij in huis zijn behoefte doet, roep dan "bah of foei". Je moet niet schreeuwen, anders schrikt de hond en rent hij weg of kruipt hij weg, maar je moet dit op een doordringende manier zeggen zodat je zijn aandacht trekt. Als je zijn aandacht trekt, zal hij meteen stoppen waarmee hij bezig is. Loop vervolgens naar de pup (niet rennen) en zet hem buiten en laat hem zijn behoefte afmaken. Ongelukjes moet je zien te voorkomen door heel goed op de hond te letten. Je kunt beter een paar keer te veel met de hond naar buiten gaan dan dat de hond de gelegenheid krijgt voor een ongelukje. Denkt er wel aan dat de hond geen ongelukje maakt, jij bent degene die verantwoordelijk is voor zo'n ongelukje. Maar gebeurt het wel, straf hem dan niet. Maak de pup duidelijk waar hij zijn behoefte moet doen en ruim alles weer op en schenk daarbij geen aandacht aan de hond.

 

Als de hond te erg gestraft wordt tijdens het doen van zijn behoefte in huis kan het voorkomen dat de hond uit angst zijn eigen ontlasting gaat opeten. Het kan zelfs zo ver komen dat de hond niet meer aan de lijn durft te plassen of te poepen. De baas is dan te dicht bij hem en de hond is dan bang dat hij weer straf krijgt. Straf je pup zeker nooit als je een plasje of hoopje ontdekt dat ergens in huis ligt en je niet weet wanneer en hoe dat daar terecht is gekomen. De pup snapt dan helemaal niet waarom u hem straft.

 

Om de pup 's nacht zindelijk te maken of te krijgen, is een ietwat ander verhaal. Je kunt de pup namelijk niet observeren en je ziet ook niet wanneer deze wakker wordt. Je kunt hem dus ook niet naar buiten laten om zijn zijn behoefte te laten doen en mogelijk zal je 's morgens urine en/of poep aantreffen in de kamer of in het verblijf van de hond. Ook hier geldt weer het advies, straf de hond niet, maar zet hem naar buiten. Ruim wel alles op in aanwezigheid van de hond, maar negeer de hond. Dit laatste is moeilijk, de pup heeft geslapen en is blij dat de baas er is, althans dat er iemand is waarmee hij kan spelen. Denk er wel aan dat negeren ook een straf is voor de hond. Als alles is opgeruimd, geef je de pup te eten. Na het eten de pup weer uitlaten zodat hij/zij weer zijn/haar behoefte kan doen.

 

Hoe snel de hond 's nachts zindelijk is, is niet te voorspellen en afhankelijk van meerdere factoren. Een van die factoren is de plaats waar de hond verblijft. Is zijn verblijf relatief klein en is de hond niet gewend om in zijn ontlasting en/of urine te liggen (of vlak ernaast) dan zal de hond vermoedelijk zeer snel ook 's nachts zindelijk zijn. Denk niet dat de hond 's nachts zindelijk is als je na 2 nachten 's morgens niets hebt aangetroffen terwijl de hond overdag nog in huis zijn behoefte doet of zoals het baasje het waarschijnlijk zal uitleggen, "af en toe gebeurt er nog een ongelukje".

 

Andere factoren zijn de duur van de nacht en of de hond niet wakker wordt van andere geluiden of invloeden van buiten af. Dit laatste is volgens mij wel duidelijk. Wanneer de pup wakker wordt door welke reden dan ook, zal de pup mogelijk gaan plassen of poepen. Voor wat betreft de duur van de nacht is dit eigenlijk hetzelfde. Je moet proberen er voor te zorgen dat de hond niet uit zichzelf wakker wordt, maar dat jij de hond wakker maakt en hem naar buiten kunt zetten zodat de pup niet de gelegenheid krijgt zijn behoefte in huis te doen. Zelf heb ik altijd geprobeerd om net voordat de eerste lichtstralen binnen vielen de hond wakker te maken. Vaak zijn ze rustig zo lang het donker is. Als dit lukte, heb ik de oefening uitgebreid door de hond iets later naar buiten te laten voor het doen van zijn behoefte, nadat ik hem had wakker gemaakt. Hierdoor leert de hond zijn behoefte op te houden. Je moet wel rekening houden dat de pup van blijdschap ietwat urine kan laten ontsnappen. Schenk hier totaal geen aandacht aan en ruim dat op als de pup niet aanwezig is. Verder kun je de duur van de nacht verkorten door zo laat mogelijk naar bed te gaan. Zorg dat je pup voor het slapen gaan nog zijn behoefte heeft gedaan. Wanneer de pup 2 maal, tussen het laatste eten van de dag en het gaan slapen, zijn behoefte heeft gedaan, zal de druk veel minder zijn en zal het langer duren voordat de de pup weer zijn behoefte moet doen. De drinkbak heb ik altijd een uur of anderhalf uur voor het slapen gaan, leeggemaakt. Er zijn ook mensen die een of enkele malen per nacht opstaan om de pup zijn/haar behoefte te laten doen. Ik wil niet zeggen dat je dit wel of niet moet doen, maar je moet rekening houden dat de pup na het doen van de behoefte wakker is en dat de pup geen zin heeft om meteen weer te gaan slapen, zoals zijn baasje. Dit zal dan kunnen leiden tot janken en door de opwinding kan de pup weer gaan plassen en/of poepen. Het eindresultaat is dan het tegenovergestelde van hetgeen eigenlijk de bedoeling was. Je moet geduldig blijven en vertrouwen hebben in je hond. Je hond en zeker de herder zal heel snel weten wat van hem of haar verwacht wordt. Dit geldt niet alleen voor het zindelijk maken maar eigenlijk voor de hele opvoeding en later voor de africhting. Je hond zal dit zeker waarderen en je een dikke knuffel geven.


Cookies helpen ons onze services te leveren. Door onze services te gebruiken, geeft u aan akkoord te gaan met ons gebruik van cookies. OK