Voordat het zo ver is dat je echt een pup kunt gaan halen, is er al heel wat tijd gaan zitten in de voorbereidingen. Denkt u maar eens aan het bezoeken van verschillende fokkers en het bekijken van verschillende nestjes. Bij het bekijken van de pups heb je kunnen zien in welke omgeving de puppy's moesten leven. Als je alleen de kennels van fokkers, die je via de rasvereniging hebt gekregen, bezocht hebt, zal je hoogstwaarschijnlijk geen nestje ergens achteraf in een stal of schuur zijn tegengekomen. Voor de pup is het veel beter dat hij/zij kennis heeft gemaakt met verschillende dagelijkse geluiden in een gezin. Het geluid van stemmen, stofzuiger, radio en televisie en mogelijk contact met andere honden of dieren is goed voor een pup. Wanneer een pup geen of nagenoeg geen van zulke indrukken heeft opgedaan, is dit niet goed voor het socialisatie proces. De mogelijkheid bestaat dan dat zij angstig of schuw worden. Dit is niet of nauwelijks te verbeteren. Ook moet het verblijf waarin de pup verblijft ruim en hygiënisch zijn. Een pup die naast ontlasting en urine moet liggen en er noodgedwongen bij het spelen doorheen moet lopen, is moeilijker zindelijk te maken.

 

Maar op een gegeven moment is het dan eindelijk zo ver, je puppy, minstens 8 weken oud, kan worden opgehaald. Hoe men een pup krijgt, is zeer verschillend. Iedere fokker heeft gekozen voor zijn eigen manier. Zo zijn er fokkers die bepalen welke pup bij wie komt. De nieuwe eigenaar kan zelf geen keuze maken en hoeft dit dus ook niet te doen. De fokker is wel afhankelijk van de eerlijkheid van de nieuwe baas. Deze heeft wel zijn ervaringen met honden, samenstelling gezin en dergelijke moeten vertellen. Op basis hiervan en de verschillende karakters van de pups heeft de fokker een beslissing gemaakt. Er zijn baasjes die deze methode als zeer prettig ervaren. Mensen die veel ervaringen hebben met honden en/of denken te hebben, zijn in eerste instantie niet zo blij dat ze niet zelf de keuze kunnen maken. Meestal slaat dit geleidelijk om als zij de motivatie van de fokker horen, waarom de fokker tot een bepaalde keuze is gekomen.

 

Een andere groep fokkers laat de keuze voor een groot deel over aan de nieuwe baas. Hij is wel aanwezig als men een keuze maakt en zal ook advies geven als men daarom vraagt.Als men geen keuze kan maken of moeite heeft tot een definitieve keuze (meestal onzekerheid) zal hij wel zeggen welke keuze hij zou maken en natuurlijk waarom. De definitieve keuze wordt uiteindelijk toch door de nieuwe baas gemaakt.

 

Dan heb je ook nog fokkers die de keuze geheel aan het nieuwe baasje overlaten. Meestal is de fokker ook niet in de directe nabijheid van het nestje waar de keuze moet worden gemaakt, maar wacht hij ergens op de genomen beslissing van de nieuwe eigenaar. Voor een onervaren nieuwe baas is dit zeer lastig en volgens mij ook niet eerlijk voor hond en mens. Het nieuwe baasje zal een gok moeten maken, dat ook verkeerd kan uitpakken. Wanneer de hond qua karakter totaal niet bij een persoon past, is de kans groot dat de hond uiteindelijk zal terechtkomen in een asiel. In dit geval zou het voorkomen kunnen zijn als de nieuwe onervaren baas geholpen was met het maken van een keuze.

 

Als je kunt kiezen, maakt dan niet de fout door te denken dat de eerste pup die op je afkomt lopen, de ware is. Als het nest goed gesocialiseerd is, zullen alle pups komen. De eerste is wel de dominantste pup uit het nest. Voor iemand die ervaring heeft met honden, kan dit een goede keuze zijn. Voor mensen die nog nooit een hond hebben gehad en voor mensen die gewoon een gezellige huishond willen, kan het allemaal een beetje te veel van het goede zijn. Waarschijnlijk kunnen zij beter een pup kiezen die niet in alles haantje de voorste is.

 

Wat ik wil zeggen is, dat de keuze van een puppy niet iets algemeens is, maar dat de keuze mede afhankelijk is van de vraag wat je met de hond wilt gaan doen. Vraag je eerst af wat je wilt: een waakhond, een gezellige huishond, een maatje waar je mee kunt gaan wandelen, fokken, tentoonstellingen bezoeken of een hond om mee te kunnen werken. Je kunt je voorstellen dat wanneer je een waakhond wilt, je geen zelfverzekerde hond moet hebben. Een hond, die zelfverzekerd is, zal veel minder waken (aanslaan) dan een hond die dat minder heeft. Een hond die zelfverzekerd is, is over het algemeen rustiger van karakter en uitermate geschikt als huishond of maatje om mee te gaan wandelen, maar natuurlijk ook om te fokken, tentoonstellingen bezoeken en te werken. Alleen moet de hond waarmee je wilt gaan werken of fokken nog meer goede karakter eigenschappen hebben. Geloof niet de verhalen dat sommige mensen altijd de juiste pup uit een nest kunnen kiezen, niemand kan zien of weten hoe de pup uiteindelijk zal worden. Dit is afhankelijk van heel veel factoren, waarop de baas soms zelf geen invloed heeft. Men kan wel ontdekken welke pup aanleg voor iets heeft. Als je met je hond wilt gaan speuren, probeer je erachter te komen welke pup aanleg heeft om zijn neus te gebruiken. Met toestemming van de fokker kun je bijvoorbeeld een klein stukje vlees in de buurt van het nest leggen en kijken welke pup dit als eerste zal ruiken. Hierbij moet je wel zorgen dat de puppy's niet zien dat je ergens iets neer legt. Je kunt ook een balletje wegrollen en je zult zien dat er wel een puppy zal zijn die het balletje achterna loopt en het zelfs terug zal brengen. Als je met je hond wilt gaan werken, kan deze pup een goede keuze zijn. Zo zijn er nog meer spelletjes te bedenken voor het maken van een goede keuze. Bedenk wel dat je de fokker van te voren toestemming vraagt en inlicht over hetgeen je gaat doen. De fokker kan bepaalde argumenten hebben om sommige proefjes niet te laten doen. Zo heeft het weinig zin om als laatste van 9 nieuwe baasjes nog een proefje te doen voor de overgebleven hond. Je had mogelijk wel eerder zo'n proefje kunnen doen. En het heeft ook geen zin dat alle nieuwe baasjes een proef c.q. test gaan doen. Een pup loopt niet 9 maal achter een balletje aan en kijkt er ook niet meer van op als iemand een sleutelbos laat vallen als 8 anderen dat ook al hebben gedaan. De test is dan echt overbodig en niets meer waard.

 

Sommigen zullen zich afvragen waarom ik niet begonnen ben met "een puppytest". Daar kan ik een kort antwoord op geven. Een Puppytest kan naar mijn mening niet gedaan worden door "een leek". Degene die zo'n test doet, moet veel van honden weten. Bovendien wordt de test voor alle puppy's afgenomen in een vreemde omgeving met zo weinig mogelijk mensen. Dit om te voorkomen dat de puppy's door de aanwezige mensen worden afgeleid. Met andere woorden het is ondoenlijk voor alle nieuwe baasjes om een puppytest te doen. Om de test uitgebreid te gaan beschrijven, terwijl hij toch niet door elke nieuwe baas kan worden uitgevoerd, heeft in mijn ogen weinig meerwaarde. Voor mensen die belangstelling hebben voor de puppytest kunnen op internet verschillende sites vinden over die testen, onder andere van de Honden Luisteraar (zie rubriek Links).
De fokkers die de pups toewijzen aan bepaalde personen, zullen wel zo'n puppytest hebben laten doen of de test zelf hebben uitgevoerd. Natuurlijk zullen ook andere fokkers een puppytest hebben laten uitvoeren, al is het maar voor bevestiging van hun eigen indrukken en verwachtingen.

 

Ik wil ook nog een ander belangrijk aspect aanhalen dat volgens mij niet overgeslagen mag worden bij het maken van een puppykeuze. De een vindt een hond met een donkere kleur beharing mooi en een ander vindt juist het tegenovergestelde mooi. Maak een keuze uit de puppy's, die qua kleur voldoen aan je verwachtingen/eisen. Dit geldt tevens voor de grootte van een hond. Ook kan het voorkomen dat je plotseling wordt aangetrokken door een bepaalde pup, dit kan ook wederzijds zijn. In zo'n geval is het raadzaam om de mening van iemand anders te vragen. Het gevaar bestaat namelijk dat de keuze niet verstandelijk wordt genomen maar emotioneel. Als je moet kiezen tussen "gelijkwaardige pups", laat dan wel gewoon je gevoel spreken en kies de pup waartoe jij je voelt aangetrokken. Je moet je realiseren dat je slechts 1 maal een keuze kunt maken en dat wanneer alles goed gaat, je vanaf de koop van de hond tot zijn dood, 12 tot 14 jaar, bij elkaar bent. Neem je tijd bij het maken van de keuze en laat de keuze niet maken door een van de kinderen. Dit geldt natuurlijk niet als de kinderen een bepaalde leeftijd hebben dat zij zelf de hond willen en kunnen opvoeden en verzorgen om later met de hond te gaan werken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Cookies helpen ons onze services te leveren. Door onze services te gebruiken, geeft u aan akkoord te gaan met ons gebruik van cookies. OK